Trwają zapisy na warsztaty programowania - semestr letni 2020 r. Zapisz się na zajęcia >

Strona główna » Blog » Motywacja do nauki programowania. Dlaczego uczymy nasze dzieci przeszłości, a nie przyszłości?

Motywacja do nauki programowania. Dlaczego uczymy nasze dzieci przeszłości, a nie przyszłości?

Obecne dzieci rodzą się ze smartfonami w ręku. Według szwedzkiego raportu dziewięcioro na dziesięcioro sześciolatków to użytkownicy Internetu. W wieku 15 lat szwedzkie dzieci spędzają średnio 19 godzin tygodniowo przed ekranem komputera. Jednak chociaż bardzo naturalnie wchodzą w interakcje z cyfrowymi możliwościami, nie rozumieją, z czym tak naprawdę mają styczność.

Można to porównać do tego, że człowiek jest w stanie prowadzić samochód bez wiedzy o tym, jak działa. Możliwe? Jasne, robi tak większość z nas. Jednak ta „ulga” obowiązuje tylko wtedy, gdy ograniczymy się do bardzo podstawowego użycia technologii.

Nauka programowania od podstaw.

W dzisiejszym świecie technologie informacyjne i komunikacyjne są tak samo niezbędne, jak energia elektryczna i woda. Ważne jest, aby nowe pokolenie mogło aktywnie przyczynić się do powstania i podtrzymania rzeczywistości taką, jaką jest- aby przekształcili się z biernych konsumentów w aktywnych twórców technologii. Ucząc ich, że mogą łamać reguły i nie przejmować się technologicznymi granicami wyznaczonymi przez innych, uczymy ich przyszłości.

Nauka programowania. Co na początek?

Edukacja informatyczna i programowanie dla dzieci są używane zamiennie, ale ważne jest, aby zdawać sobie sprawę, że znajomość cyfrowych rozwiązań to nie to samo, co umiejętność kodowania. Aby kolejne pokolenie stało się pokoleniem cyfrowym, nie każde dziecko musi być programistą. Kompetencje cyfrowe oznaczają podstawowe zrozumienie tego, jak działają komputery, jak można tworzyć i kontrolować technologię, a ostatecznie jak uczestniczyć i przyczyniać się rozwoju społeczeństwa w danym kierunku. Umiejętność programowania jest następnym, zaawansowanym aspektem umiejętności cyfrowych.

Kodowanie polega na umiejętności korzystania z technologii cyfrowych w praktyce. Na lekcjach biologii, fizyki czy chemii, w otwartych na nowości szkołach praktyka poprzez choćby eksperymenty pomaga  w lepszym zrozumieniu anatomii organizmów, zasad fizyki czy działania związków chemicznych. Nauka tego nie oznacza od razu, że szkolimy przyszłych inżynierów. Po prostu uczą się, jak to wszystko działa, zamiast przyjmować bezmyślnie teorię. Podobnie programowanie. Praktyka to sposób na zejście w głąb  komputera i zrozumienie działania technologii. Celem jest umiejętność korzystania z technologii cyfrowych; kodowanie jest jedną z najlepszych dróg do tego celu.

Nauka programowania – czy warto?

Oprócz tego, że przyczynia się ono do umiejętności korzystania z technologii cyfrowych, uczenie się programowania jest środkiem do zdobycia umiejętności przydatnych w wielu różnych rolach lub zawodach — tak zwanych umiejętności miękkich.

Istotą kodowania jest myślenie analityczne — proces myślowy polegający na rozkładaniu złożonych problemów na mniejsze zagadnienia, które są łatwiejsze do zrozumienia i pozwalają na formułowanie powtarzalnych rozwiązań.

Programowanie wymaga umiejętności analitycznych, kreatywnych, umiejętności rozwiązywania problemów, logicznego myślenia, rozpoznawania wzorców, wytrwałości i precyzji – wszystkich najważniejszych umiejętności miękkich, które są nieocenione na każdej ścieżce kariery.

Wśród zwolenników nauczania umiejętności cyfrowych powszechnie uważa się, że programowanie dla dzieci powinno być wprowadzane jako nowy przedmiot obowiązkowy, nawet zastępujący inne. Jednak języki programowania ewoluują i stają się przestarzałe, a dokładne słownictwo konkretnego języka jest ostatecznie nieistotne. Jasne, dzięki niemu można się rozwijać dalej w koderskimi świecie, ale nadal trzeba być otwartym na mniejsze lub większe zmiany.

Jednak powinniśmy uczyć się umiejętności cyfrowych jako elementarnej części edukacji i wykorzystywać programowanie dla dzieci, jako najlepsze narzędzie do skuteczniejszego nauczania istniejących przedmiotów. Kodowanie umożliwia spersonalizowany, kształtujący proces uczenia się niezależnie od przedmiotu.

Ze względu na swoje liczne zalety, warto jak najszybciej. Już w wieku 7 lat dzieci osiągają krytyczny punkt, kiedy uczą się podstawowych umiejętności życiowych, a znajomość podstaw programowania pozwala im na szybsze przyswajanie wiedzy z innych dziedzin.

Dodatkowe zajęcia komputerowe.

Droga naprzód wymaga zmiany w kierunku zmodernizowania edukacji, która w pełni wykorzystuje cyfrowe możliwości, aby skuteczniej uczyć kluczowych przedmiotów, jednocześnie popychając kolejne pokolenie, aby stało się przyszłością naszego rozwoju technologicznego. Zmiana ta nie nastąpi z dnia na dzień. Wymaga skoordynowanych wysiłków, ustaw i funduszy, treści pedagogicznych i zasobów pomocnych dla nauczycieli, jak i samych nauczycieli.

Dobrą wiadomością jest to, że w większości Europy informatyka w edukacji jest już w dużej mierze obecna, a szkoły posiadają odpowiedni sprzęt, do którego mają dostęp wszyscy uczniowie. Następnym krokiem jest dobre go wykorzystanie. Kraje takie jak Wielka Brytania i Estonia torują drogę, jeśli chodzi o programowanie dla dzieci w szkołach podstawowych. Jeśli chcemy zachować konkurencyjność naszych dzieciaków w porównaniu do innych, europejskich populacji, musimy także skupić się na wprowadzaniu nauczania jutra.

Podobne posty:

5 sposobów na zainteresowanie dziecka programowaniem.

5 praktycznych wskazówek dla rodziców, których dzieci chcą się uczyć programowania.

Nauka programowania dla dzieci. Nieinformatyczne powody, dla których warto.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *