Trwają zapisy na warsztaty programowania - luty / marzec 2019 r. Zapisz się na zajęcia >

Strona główna » Blog » Kodowanie jako zajęcia nieinformatyczne.

Kodowanie jako zajęcia nieinformatyczne.

Nauka programowania to nieodłączne zdobywanie umiejętności, które w przyszłej pracy kodera przełożą się na możliwości tworzenia skomplikowanych algorytmów na ekranie komputera. Jednak okazuje się, że nauka programowania dla dzieci (i nie tylko) może przebiegać poprzez aktywności niezwiązane ze stricte informatycznymi — koderskimi zagadnieniami.

Można je rozpatrywać z podziałem na trzy główne nurty:

– przetwarzanie danych,

– projektowanie i konstrukcja,

– tworzenie multimedialne.

Co to znaczy? Już wyjaśniamy.

Przetwarzanie danych.

Temat rzeka, ale spróbujmy zawęzić go do zagadnienia, jakim jest konkretnie nauka programowania dla dzieci. Podczas zajęć z kodowania mały słuchacz nie wpisuje kolejnych linijek kodu, mija się to z celem, a nauka taka nadaje się wyłącznie na naukę akademicką, a i to nie do końca. Ważną umiejętnością w nauce programowania jest przetwarzanie danych i informacji w taki sposób, aby na podstawie uzyskanych wiadomości na temat założeń, potrzeb czy oczekiwań budować zarys celu. Kodowanie dla dzieci może odbywać się w formie zajęć, które uczą dzieci słuchać, ubierać w słowa swoje myśli, jak i kształcą umiejętność zrozumienia innych. Dzieciaki bawią się w różnego rodzaju kalambury, wspólnie rozwiązują problemy, czy spędzają czas na zabawach uczących je obustronnej komunikacji. Takim obrazującym przykładem może być znana w większości szkół, gdzie odbywa się nauka programowania dla dzieci zabawa, gdzie jedno dziecko jest robotem i wykonuje polecenia innych dzieci, oczywiście wyłącznie, jeżeli są one podane w przyjętej do eksperymentu formie.

Projektowanie i konstrukcja.

Coraz większy trend. Kodowanie dla dzieci coraz częściej łączy się z zajęciami z robotyki i konstrukcji zarówno interaktywnych maszyn, jak i podstaw elektroniki. Na rynku istnieje w tej chwili wiele zabawek i gier mających na celu budowanie własnych konstrukcji, ożywianych za pomocą odpowiednich kodów. Ponadto do tego typu zabawy niekoniecznie są potrzebne od razu kosztowne akcesoria. Czasem klocki czy kartka papieru także mogą doskonale wypełnić to zadanie. Nie chodzi o to, żeby powstałą konstrukcją była efektowna, tylko efektywna. Nauka projektowania wykorzystująca minimalizm jest także pożądaną cechą w przyszłej karierze kodera.

Tworzenie multimedialne.

Najbliższe „mitycznemu” programowaniu zajęcie. Nauka animacji czy grafiki. Co prawda nie do końca wchodzi ono w zakres definicji „nieinformatycznego” zajęcia, ale mimo wszystko wykorzystywane podczas nich narzędzia, mają bardziej wartość artystyczną czy kreatywną niż technologiczną. Tworzenie takich małych dzieł to połączenie dwóch poprzednich nurtów. Podczas tego typu zajęć dziecko uczy się przetwarzać pewne założenia i wrysowywać je w zamysł wstępnego projektu. Dopiero później następuje stworzenie finalnego produktu.

Kodowanie dla dzieci — mnóstwo zabawy bez komputera.

Na powyższych przykładach widać, jak bardzo czasem nasze wyobrażenie może rozmijać się z tym, jak w rzeczywistości może to wyglądać. Nauka programowania dla dzieci to wspaniała zabawa, ucząca je wielu niezwykle potrzebnych umiejętności i wykształcająca potrzebne cechy charakteru.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *